
عادل مرد دوست داشتنی این روزهای ورزش ایران است و به هیچ قیمتی نباید او را از دست بدهیم ، درود بر تو مرد بزرگ

عادل مرد دوست داشتنی این روزهای ورزش ایران است و به هیچ قیمتی نباید او را از دست بدهیم ، درود بر تو مرد بزرگ

بی صبرانه در انتظار انقلاب سوریه بودیم،چرا که دردخالت مستقیم با وضعیت کنونی ایران و دیکتاتور آن می باشد و باید گفت منطقه را وارد فاز دیگری از جنگهای فرا منطقه ای خواهد کرد، انقلابی که پس از اتفاقات پی در پی در کشورهای عربی اتفاق افتاد و هر کدام در جای خود حائز اهمیت بود که منجر به سقوط دیکتاتورها و یا تنزل سیاسی آنها در سطح بین الملل شد، در لیبی گویی جریان به گونه ای دیگر دنبال می شد، بدینگونه که کشورهای اروپایی و آمریکا تصمیم به دخالت مستقیم در امور جنبش مردمی این کشور گرفتند، علت این امر خون خوار بودن بیش از حد دیکتاتور آنها قذافی بود که گویی مردم خود را گوسفندانی دم ذبح فرض می کرد، تعداد کشته ها هر روز بیشتر میشد و نارضایتی ها و مقاومت مردم نیز به سرعت در حال رشد بود، این جریان همچنان ادامه دارد تا در نهایت بی شک به سقوط دیکتاتور باینجامد،
وقتی به اوضاع سوریه می نگریم و از طرفی سانسور خبری در رسانه های ایران را مشاهده میکنیم به این نکته خواهیم رسید که پشت این کشتار دسته جمعی سپاه و رهبران ایران دست دارند و به هیچ عنوان صلاح نمی دانند که این انقلابهای اخیر به کشوری که برای آنها از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار است سرایت کند،سوریه برای ایران منبع اطلاعاتی بسیار با اهمیت و همچنین جایگاهی امن برای پرورش نیروهای سرکوبگر و همچنین به خاطر نزدیکی به اسرائیل راهی کاملا آسان برای کنترل اوضاع در منطقه می باشد و بدون شک انقلاب مردم سوریه به ضرر رهبران ایرانخواهد بود، ولی مردم سوریه اثبات کردند که مصمم به پایان دیکتاتوری سوریه هستند، دلیل این امر نیز کشته دادن حدود هشتاد نفر تنها در یک تظاهرات در روز جمعه می باشد
اگر اوضاع به همین منوال پیش رود بدون شک سوریه نیز مورد توجه کشورهای اروپایی و همچنین آمریکا خواهد بود و این کشورها راهی نخواهند یافت جز دخالت مستقیم نظامی در سوریه و این امر بدون شک به جنگی تمام عیار بین ایران و کشورهای غربی خواهد کشید،
سوال پیش می آید آیا ایران حاضر است از منافع خود بگذرد و با کشورهای غربی وارد جنگ شود؟ بدون شک دیکتاتور ایران با دل خوش کردن به اخبار دروغ و بزرگنمایی بیش از حد توان نظامی ایران وارد جنگ بزرگی خواهد شد که بدون شک در سقوط این دیکتاتوری بی تاثیر نخواهد بود،
پشوتن- سوم اردیبهشت 90

چگونه است که کارگری از شدت فقر خود را می سوزد و ما پشت درهای بسته به انتظار برنامه ای از سوی تشکلها هستیم، به راستی فراموش نکرده ایم که پیروزی این جنبش تنها با همراه کردن قشر پایین و کارگری جامعه با بدنه اصلی جنبش میسر خواهد شد، قشری که به واقع مورد حجوم سیاستهای کثیف دولتی هرزه شده است و رو به زوال و نابودیست ، با یارانه ها چه مردمی که به خیالی باطل دولتی خدمتگذار و به تازگی دولتی منتظر منجی عالم را پشت سر خود دارند و چه خام می اندیشند این سیاه رویان زمانه،
وقتی کسی خود را می سوزاند باور کنید که به انتهای راه رسیده است و این تنها انتهای راه او نیست، انتهای راه جمهوی اسلامیست ، این انتهای راه برای او و شاید راهی جدید برای کسانیست که هنوز در باوری اشتباه گرفتارند که این حکومت اصلاح خواهد شد، باید دید و درس گرفت و اجازه نداد باری دیگر کارگران زحمت کشی که هنوز به باور نرسیده اند که می توانند بدنه اصلی جنبش را تشکبل دهند خود را به فلاکت رسانند هرچند پیامی عمیق در آن نهفته باشد، سال آگاهی تا رهایی را وقتی با جهاد اقتصادی جادوگر تاریخ مقایسه میکنیم خواهیم فهمید آگاهی اقتصادی امروز بزرگترین پیام برای کاخ نشینان سلطنتی با روبند دین است، راه را بر دیگران نبندیم و برای رسیدن به آگاهی خود را در صف مقدم این جبهه قرار دهیم ،
روز کارگر نزدیک است و باز شاید میعاد جنبشی سبز که به تازگی از آتش سوختن پروانه ای سرخ شده، باید اندیشه کرد آگاه شد و دست در دست هم به سوی آزادی پرواز کرد، به روزی می اندیشیم که کارگران این مرز و بوم هیچ گاه احساس یاس و نا امیدی را در درون خود حس نکرده و همراه ما به سرزمنی آزاد بیا ندیشند
آن روز از امروز آغاز خواهد شد، روز کارگر نزدیک و ما منتظر نوشته ای دیگر
"دیکتاتور به پایان سلام کن"
میر حسین کجایی؟ چرا هیچ اثری ازت نیست؟ دلم تنگ شده خدایی واست، واسه دم به دم بیانه هایی که خدایی خوب می نوشتی و اشک آدم در میومد، هرچند هممون فکر میکردیم دیگه داری زیاده روی میکنی و هی پشت سر هم انتقاد و گیر الکی که بابا بسه چقدر حرف میزنی تو، ولی کی میدونست یه روزی میرسه دیگه دستمون کوتاه میشه و محروم از دیدنت حتی، چه برسه به نوشتن بیانیه و خوندن ما و این حرفا، میدونم دلت پره میر حسین جان از مردمی که گفتن اگه یه مو از موسوی کم شه ایران قیامت میشه اونایی که گفتند موسوی جان دوست داریم و همه جوره پایتیم، ولی میر حسین عزیز حالا که بیشتر میبینی می فهمی اونایی که انتقاد می کردن ازت اونایی به دوران طلایی امام امام گفتنت خورده می گرفتن، اونایی که به نظر میومد مخالفتن بیشتر دلشون تنگته،بیشتر می خوان ببینت، بیشتر می خوان باهات حرف بزنن ، بیانیه هاتو بخونن، از راه سبز زندگی ازت بشنون، از ظلمی که بر اونا رفته برات درد و دل کنن و اونایی میبینن تو نیستی انگاری دارن موج سواری میکنن، بعضی وقتام زیرابی میرن، و یه وقتاییم دم از رهبری می زننو ॥ میر حسین قرار نیست اصلا تو رهبر باشی و ما بهت وابسته شیم، تو خودت گفتی آخه انتخاب تو واسه مردم بین بد و بدتر بوده، خودت به حق گفتی تو رهبر جنبش نیستی و جزوی از این مردمی که حقشون رو می خوان، میر حسین جان نیستی ببینی دوستات ما رو دارن پس می زنن، میگن سکولارنمی خوایم، فمنیست نمی خوایم، مجاهد نمی خوایم، لاییک نمی خوایم، دمکراسی نمی خوایم، اصلا آزادی نمی خوایم، اونا که هنوز به اصلاحات فکر میکنن و هنوز خمار انقلاب مدینه فاضله اند॥ ببین چطوری دارن قبضه میکنن جنبشو با اسمای الکی سبز،॥ ما حتی مخالف اونام نیستیم چون حقمون رو می خوایم و اعتقاد داریم همه نظرات محترمه برای رسیدن به آزادی، برای رسیدن به انتهای جاده های سبز،ولی انگاری کسایی هستن که می خوان درو کنن، می خوان خاطرات اول انقلاب رو تکرار کنن، می خوان قبضه کنن، می خوان سرکشی کنن، ولی به وجدانم قسم اگه زنده باشه این وجدان هنوز، نمی زاریم این دفعه هر کس و ناکسی بیاد و این همه خون ریخته شده رو این همه نفس بریده شده و این همه انتظار پشت میله ها رو مصادره کنه و بعدش بازم روز از نو روزی از نو
میرحسین احساس میکنم به عنوان یه سرباز وظیفه شناس کم داریمت، زودتر به جنبش برگرد، زودتر بیا میر حسین نمی خوام بت ازت بسازم و دورت بچرخم، خدایی دلم تنگ شده واست... حالا بی خیال حرفایی که تو دلم جا مونده و دوست دارم بگم، ولی ندونی خیلی بهتره
